خانه وبلاگ
بايگاني شده ها
ايميل من
نویسندگان وبلاگ
ماندانا ذاکریان
آرشیو وبلاگ
اردیبهشت ٩۱
امرداد ۸٦
فروردین ۸٥
لینک دوستان
دامپزشک مشاور
فصلنامه مطالعات بين المللی
پرشين وبلاگ
اخبار ایران
مای پردیس
دوست یابی سالم
طراحی وب
آمار وبلاگ 
خروجی وبلاگ
لوگوی دوستان
اضطراب
اضطراب
(اضطراب امتحان)
اضطراب،به منزله بخشی از زندگی هر انسان، در همه افراد در حد متعادل وجود دارد. به گونه ای که اگر اضطراب نبود، ممکن بود همه ما با مشکلات و خطرات زیادی روبرو شویم. اضطراب است که ما را وا می دارد برای معاینه عمومی به پزشک مراجعه کنیم، در یک جاده خطرناک با احتیاط رانندگی کنیم، کتابهایی را که از کتابخانه به امانت گرفتیم، باز گردانیم و بدین ترتیب زندگی بهتر و طولانی تر داشته باشیم. به ندرت اتفاق می افتد که در مرحله کودکی و نوجوانی، بحرانهای اضطراب مشاهده نشوند.
گاهی این اضطراب به طور ناگهانی و زمانی به صورت تدریجی ظاهر می شود. گاهی فراگیر است و زمانی بالعکس در خلال چند ساعت پایان می پذیرد. بنابراین، اضطراب به منزله بخشی از زندگی کودکان و نوجوانان، یکی از مولفه های ساختار شخصیت آنها را تشکیل می دهد. پس پاره ای از اضطرابهای دوران کودکی و نوجوانی را می توان به هنجار تلقی کرد چونکه اضطراب می تواند در پاره ای از مواقع، سازندگی و خلاقیت را در کودک یا نوجوان به وجود آورد یا آنکه آنها را برانگیزد تا به طور جدی با یک مسئولیت مهم مانند آماده شدن برای یک امتحان یا پذیرفتن یک وظیفه اجتماعی مواجه شوند.
بالعکس، اضطراب مرضی نیز وجود دارد که به منزله منبع شکست به شمار می رود و موجب برخی اختلالها و ترسهای غیر موجه و وحشت زدگی می شود و انسان را از بخش عمده ای از امکاناتش محروم می کند.
یکی از این اضطرابها "اضطراب امتحان" است و فرد را درباره توانائیهایش دچار شک و تردید می کند و پیامد آن کاهش توان مقابله با موقعیتهایی مانند موقعیت امتحان است. بنابراین، می توان دانش آموزی را که دچار اضطراب امتحان است به منزله فردی توصیف کرد که مواد درسی را می داند، اما شدت اضطراب وی مانع پیشرفت و عملکرد درست در امتحان می شود.
شناخت و آگاهی دانش آموز از مفهوم اضطراب و روشهای موثر برخورد با آن می تواند اثر مثبت و سازنده داشته باشد، لذا در اینجا تلاش شده است این مفهوم تعریف و برخی از روشهای رویارویی با آن بررسی شود.
اضطراب امتحان، نوعی آشفتگی، نگرانی و فشار روانی می باشد که موجب تضعیف روحیه، کاهش یادگیری، و حتی کاهش مطالعه و در نتیجه عدم موفقیت و نتیجه گیری مطلوب می گردد.
"اضطراب امتحان" زمانی رخ می دهد که شخص اعتماد به تواناییهایش را در مقابله با موقعیت امتحان از دست می دهد. دانش آموزان مضطرب زمانی که در حالت آشفته ای هستند علائم موجود در محیط را سوء تعبیر می کنند و برای آماده شدن امتحان ناتوان هستند.
عوامل اساسی ایجاد اضطراب امتحان عبارتند از:
1- نداشتن آمادگی کافی و مطالعه برای امتحان.
2- نداشتن فرصت کافی برای مطالعه و عدم استفاده صحیح از فرصتها.
3- ترساندن دانش آموزان از امتحان.
4- عدم شناخت توانائیهای شخصی.
5- وجود رقابت درسی زیاد بین دانش آموزان.
6- سخت گیری بیش از حد خانواده در مورد نمره های امتحانی و مقایسه نمره آنان با دیگران.
7- ترس از شکست در امتحان و ادامه تحصیل و عوامل دیگر.
برای کنار آمدن با اضطراب ابتدا باید عوامل ایجاد کننده آن را شناخت و متناسب با آن اقدامات لازم را انجام داد. در زیر برخی راهکارهای کاهش اضطراب و امتحان توصیه می شود:
1- شروع فعالیت یکی از اولین راههای کاهش اضطراب است.
2- به اندازه کافی مطالعه کنید.
3- خواندن عمیق در روزهای قبل از امتحان انجام دهید و در شب امتحان فقط به مرور مطالب بپردازید.
4- از خوردن غذاهای سنگین و فس فوتها در روزهای برگزاری امتحان خوداری فرمائید و از میان وعده های مانند پسته، خرما و میوه ها استفاده نمائید.
5- چند ساعت قبل از امتحان مطالعه نکنید.
6- مقدار اضطراب در ابتدای جلسه امتحان طبیعی است، ابتدا شروع به خواندن همه سوالات بکنید و سوالاتی که آسانتر هستند و جوابش را می دانید، آن را پاسخ دهید و بعد سوالات سخت را پاسخ دهید.
توصیه های برای والدین:
1- فرزندانتان را تشویق به مطالعه بیشتر و فهمیدن درس کنید و سعی نکنید نمره بیست از آنها بخواهید.
2- آنها را با دانش آموزان دیگر مقایسه نکنید و هر گاه پیشرفت درسی در آنها مشاهده کردید بلافاصله آنها را تشویق کنید.
3- در خانه آرامش را، برای فرزندانتان ایجاد نمائید و از جر و بحث خانوادگی خودداری نمائید.
4- آنها را از امتحان نترسانید و تاکید بر توانایی هایشان داشته باشید.
5- در ایام برگزاری امتخان مهمانی ندهید و از رفتن مهمانی خودداری کنید.
امیدوارم توصیه های بالا در کاهش اضطراب دانش آموزان موثر باشد.
وقتی در حل یک مشکل پیشرفتی ندارید، در صدد حل مشکل از متخصصان بر آیید. حضور یک متخصص می تواند به شما کمک کند تا روشهای بهتر را برای حل مسائل بیاموزید.
تقدیم به بانو فاطمه زهرا و روح مادرم نوابه شکوهی
پيام هاي ديگران () link ۱۳٩۱/٢/٧ - ماندانا ذاکریانپیامدهای طلاق در کودکان
پیامدهای طلاق در کودکانطلاق فرایندی است که به زندگی زناشویی رسمی یک زن و مرد یا به عبارتی پدر و مادر خاتمه می دهد. طلاق شعله محبت ها را خاموش می کند، عشقها را به کینه و نفرت تبدیل می کند. خطر بزرگ طلاق متوجه کودکان خانواده است که دل به عنایت و مهر والدین داشته و خانه را مرکز امید و پناهگاه خویش می شناختند. آثار روانی طلاق بر روی کودکان به قدری گسترده و جدی است که نمی توان از تاثیرات آن به سادگی گذشت.
اولین و مهمترین مشکلی که کودکان طلاق با آن روبرو می شوند تصمیم گیری در مورد حضانت آنها است و اینکه کودک تحت سرپرستی چه کسی خواهد بود؟ این مشکل زمانی حادتر می شود که والدین نتوانند به توافق برسند، تصمیم گیری در این مورد بیشترین فشار را روی کودک وارد خواهد کرد.
تصمیم گیری نهایی در باره کسی که قرار است سرپرستی او را بعهده بگیرد خود موجب برانگیختن احساس شرم و گناه در کودک می گردد. شرم از اینکه چرا دیگری را رها کرده است و فکر می کند اگر کودک خوبی بود، پدر و مادرش هر دو با او زندگی می کردند. این احساس واکنشهای عصبانیت، غمگینی و افسردگی را بدنبال خواهد داشت.
احساس کودک از طلاق
طلاق وحشتناکترین حادثه زندگی یک کودک است. از بین آسیبهای چون مرگ یکی از والدین، سوء استفاده جنسی کودکان، معلولیت جسمانی، طلاق را بدترین حادثه زندگی او رتبه بندی کردند. کودکان طلاق خود را محکوم و گناهکار می دانند و مدام خود را مقصر و عامل جدائی پدر و مادر می دانند و حتی اگر یقین حاصل کنند که در جدایی والدینشان مقصر نیستند باز این فکر آنها را رنج می دهد که شاید می توانستند اقدامی به عمل آورند تا از این جدایی جلوگیری کنند.
حتی برخی از کودکان می گویند حاضر بودند بمیرند ولی شاهد طلاق والدین از هم نباشند.
تاثیر عاطفی طلاق بر کودک
طلاق از عمده ترین علل بیماری روانی کودکان است وقتی که زوجین از هم جدا شدند، ترس ناشی از احساس بی سرپرستی و ترس ناشی از آینده مبهم برای او پدید می آید که روان او را آزرده می سازد. طلاق کودک را دچار اختلال عاطفی می سازد، حالت افسردگی، گوشه گیری و تخیل را در او بوجود می آورد. و در مواردی قدرت اراده و اندیشه را از او می گیرد. کودکانی که در اثر طلاق دچار اختلالاتی شده اند بعضی غمگین و خشمگین هستند بعضی گیج و بی تفاوت هستند و عده ای از پسران از لحاظ همانند سازی مردانه دچار آشفتگی هستند. کوکان طلاق نسبت به دوستانی که با پدر و مادر خود زندگی می کنند احساس حسادت می نمایند.
تاثیر طلاق بر روی تحصیل
انزوا طلبی و شرکت نکردند در امور اجتماعی مدرسه و فعالیتهای فوق برنامه از جمله آثار طلاق بر کودک در مدرسه است. بیش از نیمی از کودکان طلاق در انجام تکالیف مدرسه ضعیف هستند، در سازگاری با دوستان خود مشکل دارند و همچنین از ناراحتیهای جسمانی مانند سردرد و دل درد شکایت می کنند.
نگاه کودک بر زندگی
کودکان با طلاق والدین این احساس را دارند که امید و دنیایشان از هم پاشیده شده است زیرا خانه و خانواده تنها امید و پناهگاه آنها است و والدین دنیا او و آرزو او هستند. در کل طلاق برای کودک بسیار گران تمام می شود، تاثیرش در ویرانی دل کودک عظیم است او احساس می کند بدبخت است، بیچاره و بی پناه است، پدر و مادر او را دوست ندارند. برخی از آنان به زبان می آورند که حاضر بودند بمیرند و شاهد این وضع نبودند.
در پایان می توان نتیجه گرفت که طلاق یکی از مهمترین عوامل آسیب زا روانی و اجتماعی کودکان می باشد. بنابر این برای کم کردن تاثیر سوء طلاق از موارد ذکر شده زیر استفاده می کنیم:
1- والدین پیش از طلاق بچه ها را آگاه سازند و با یک روانشناس مشورت کنند تا آگاهی های لازم به آنها داده شود.
2- سرپرستی و حضانت کودکان با مشورت کودکان صورت گیرد.
3- در زندگی فعلی کودک تغییرات چندانی با زندگی قبلی او ایجاد نشود.
4- قرار ملاقاتها پیش از طلاق با توافق کودک مشخص شود و والدین به وعدهای ملاقات اهمیت بدهند.
5- هر یک از والدین از بدگویی کردن طرف مقابل نزد کودک بپرهیزد.
6- آموزشهای لازم به مربیان و دبیران در مورد کودکان طلاق داده شود.
در نهایت فرزندان طلاق زندگی بهتری خواهند داشت اگر رابطه خود را با هر دو والد حفظ کنند و جامعه نیز حمایت اجتماعی و عاطفی خود را از آنها دریغ نکند.
نوشته شده توسط مدیریت مرکز مشاوره مهر افزا
تهران, چهار راه پاسداران, خیابان دولت
تلفن: 22594417
پيام هاي ديگران () link ۱۳۸٦/٥/۱٢ - ماندانا ذاکریان
سال ۸۵
فرا رسیدن فصل بهار، عید نوروز را به تمام هم میهنان و پارسی زبانان تبریک می گویم و امیدوارم امسال را بدون هیچ مشکلی به پایان برسانید.