تولد تا مرگ

از 22 اسفند 89 تا امروز بارها خواستم از مادر بنویسم، اما بغض در گلویم خفه شد، اشک در چشمانم خشک و قلم از دستم به زمین افتاد. اما امروز تصمیم گرفتم مطلبی اگر چه کوتاه ولی به بلندی روح مادرم به مناسبت 14 بهمن روز تولدش به روحشان تقدیم کنم.

همه ما از تولد تا مرگ مسیری را می پیمایم و مهم این است که چگونه این مسیر طی شود و تو چه زیبا این مسیر را طی نمودی، در فراز نشیب زندگی به تنهایی همانند کوه، مقاوم ایستادی. درد و غمهایت را پشت لبخندهایت پنهان نمودی، شادیهایت را با دیگران تقسیم کردی، سنگ صبور برای زخم خوردها، تسکین دهنده دردمندان، آب سردی برای دلسوخته ها، مشاور خوبی برای دوستان و آشنایان، فرزندی آرام و فرمانبردار، همسری مهربان و فداکار و از همه مهمتر مادری عاشق و از خود گذشته برای فرزندانت و در آخر بیماری، تسلیم به رضای خدا که هرگز از آن بیماری سخت و دردناک ننالید تا عصر یکشنبه 22 اسفند 89 جان به جانان تقدیم کرد.

بهترین و زیباترین گلها را تقدیم روح بلندت می کنم. به حق بهشت زیر پای تو و همه مادران فداکار و عاشق...

روحت شاد مادر گرامیم نوابه شکوهی